Mijn verhaal – deel 2
In deel 1 vertelde ik hoe ik goudsmid werd, waarom Noordbroek zo belangrijk voor mij was en hoe in 2008 Goudsmid Margriet ontstond.
Mijn vak kende ik inmiddels goed.
Maar ondernemer zijn bleek echt iets anders.
Hoe maak je eigenlijk een factuur?
Hoe plan je opdrachten?
Hoe bepaal je prijzen?
Hoe zorg je dat mensen je vinden?
Hoe organiseer je alles?
En iets waar ik tegenwoordig echt om kan lachen:
hoe maak je eigenlijk een factuur?
Natuurlijk had ik tijdens mijn opleiding bedrijfsvakken gehad.
Maar theorie en praktijk zijn twee verschillende dingen.
Daarbij is Erno ontzettend belangrijk geweest.
Ik werkte vooral vanuit mijn vak, mijn creativiteit en mijn gevoel. Erno hielp met structuur, planning, cijfers en zakelijke beslissingen.
Samen legden we de basis van Goudsmid Margriet.
Mijn eigen manier van werken
Wat mensen tegenwoordig bij BURGANT kennen als onze werkwijze is niet in een paar weken bedacht.
Die is ontstaan in de praktijk.
Door honderden gesprekken met klanten.
Door offertes en facturen te maken.
Door opdrachten te plannen.
Door te merken welke informatie mensen vooraf nodig hebben.
Door dingen die goed gingen en dingen waarvan ik dacht: dit moet de volgende keer anders.
En steeds weer stelde ik mezelf dezelfde vraag:
hoe kunnen we dit beter doen?
Zo ontstond stap voor stap mijn eigen manier van werken.
Persoonlijk, duidelijk en met voldoende rust en tijd om echt goed naar iemand te luisteren.
Dat is ook een van de redenen waarom we op afspraak werken.
Wanneer iemand tegenover mij zit voor een ontwerp- en adviesgesprek, wil ik alle aandacht voor die persoon hebben.
En wanneer ik daarna weer aan mijn werkbank zit, wil ik alle aandacht voor mijn vak hebben.
Mijn eigen handschrift
Langzaam begon ik ook mijn eigen stijl steeds beter te herkennen.
Ik durfde meer op mijn eigen gevoel voor vorm, materiaal en edelstenen te vertrouwen.
Daaruit ontstond eerst Reijn.
Reijn hoort voor mij echt bij het begin. Puurder, strakker en nog sterk verbonden met het zoeken naar mijn eigen stijl. Meer van minder, minder van meer.
Later ontstond Gràdh.
Gràdh staat veel meer voor de weg daarna — en eigenlijk voor waar ik nu sta. Rijker, vrijer, romantischer, met bijzondere vormen, goud en prachtige edelstenen. Meer durven, meer gevoel en steeds duidelijker mijn eigen handschrift.
Achteraf vertellen die twee collecties samen heel mooi mijn ontwikkeling als goudsmid.
Reijn staat voor mijn begin.
Gràdh voor de weg daarna — en voor wie ik nu ben.
En eigenlijk heb ik altijd gevoeld dat daar ooit nog een derde collectie bij hoort.
Maar die is er nog niet.
Misschien is die niet eens meer van mij alleen. Misschien ontstaat die later vanuit onze kinderen — of zelfs onze kleinkinderen.
Dat vind ik eigenlijk een heel mooie gedachte.
Want een familiebedrijf hoeft niet alleen iets door te geven wat al bestaat. Een volgende generatie mag er ook iets nieuws aan toevoegen.
Over Reijn en Gràdh wil ik later nog eens apart schrijven, want daar zit weer een heel eigen verhaal achter.
Mijn vak werd veel meer dan werk
Door de jaren heen werd mijn vak ook iets heel persoonlijks.
Wanneer ik aan mijn werkbank zit en volledig opga in een sieraad, kan ik alles om mij heen loslaten.
Mijn hoofd wordt rustig.
Mijn aandacht gaat naar mijn handen, het materiaal, een steen, een soldeernaad of soms naar een fractie van een millimeter.
Ik kan mij daar volledig in verliezen.
En het bijzondere is:
ik krijg er juist energie van.
Dat is voor mij ontzettend waardevol geworden.
Ook in perioden waarin er privé in de bredere familie veel speelde, bleef mijn vak iets van mijzelf.
Ons eigen gezin was gelukkig altijd een stabiele basis.
Mijn werk gaf mij rust en tegelijk steeds meer zelfvertrouwen.
Iedere keer wanneer een opdracht goed lukte en iemand blij was met wat ik had gemaakt, dacht ik:
dit heb ik toch maar mooi gedaan.
Daar groei je van.
Je gaat steeds beter zien wat je eigenlijk allemaal kunt.
En wat je eenmaal in jezelf hebt opgebouwd, pakken ze je niet zomaar meer af.
Iets voor een ander betekenen
Misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste aan mijn vak.
Mensen vertrouwen mij sieraden toe die soms al generaties in een familie zijn.
Ze vertellen mij persoonlijke verhalen.
Ze brengen een trouwring mee van een vader of moeder.
Een steen.
Een handschrift.
Een herinnering.
En vervolgens mag ik daar met mijn kennis en mijn handen iets van maken dat misschien de rest van iemands leven gedragen wordt.
Dat vind ik nog steeds een eer.
Ik kwam er steeds meer achter dat mijn werk mij niet alleen voldoening gaf omdat ik iets moois kon maken.
Het gaf mij vooral voldoening omdat ik met iets waar ík goed in ben iets voor een ander kan betekenen.
Dat besef heeft mij enorm gevormd.
Steeds zekerder
Goudsmid Margriet groeide.
Mijn werkwijze stond steeds steviger.
Ik wist beter wat bij mij paste — en ook wat niet.
Ik werd zekerder over mijn eigen keuzes, mijn ontwerpen en mijn vakmanschap.
En toen begon er opnieuw iets te veranderen.
Onze zoon Bram raakte steeds meer betrokken bij het bedrijf.
Hij zou niet alleen taken overnemen.
Hij bracht zijn eigen ondernemerschap, ideeën en nieuwe technieken mee.
En daarmee begon het volgende hoofdstuk.
Margriet Burger-Schouten
Oprichter & meestergoudsmid
BURGANT
